Լևոն Դռնոյան

    Ողջունում եմ ձեզ իմ կայքում: Ինչպես ուղղորդեմ ընթերցողիս` ու՞ր է եկել: Բժիշկ-սրտաբանիս մասնագիտությունը շատ եմ սիրում, բայց նա այստեղ չկա – գրականությունն է իմ սիրելի գործը, քո առջև է իմ պոեզիան և հրապարակախոսությունը:   Ապա բժիշկ-առողջագետիս գործն է – Հայաստանում հիմնել եմ առողջ ապրելակերպի կրթության ճյուղը, դասարան ու դպրոց եմ մտել, երեխայի համար [...]

  Այսօրս… Այո՜, այսօրս, 12 դեկտեմբերի 2011թ,, ավարտվում է: Տարի ու կես ընդմիջումից հետո՝ նորից ԴՆ ֆորումում եմ, իրապես՝ կենդանի կյանքի մեր անկյունում… Առողջագետիս հետ, Philosopher-իս հետ, մի խումբ սիրելի մարդկանց հետ, այս ֆորումում շատ թրթիռներ ենք թողել… Փոթորկոտ տարի ենք ապրել: Երբ հասկանում ես, որ մարդու կյանքի, ազգի ու երկրի կյանքի հիմնական հանգրվանները ձևավորվում [...]

  ՆՈՐԻ ՍՏԵՂԾՄԱՆ ԴԺՎԱՐԻՆ ՃԱՆԱՊԱՐՀԻՆ   Լևոն Դռնոյան – Արուսյակ Նալյան զույգը բավականին հայտնի է մեր հասարակությանը, նրանք Հայաստանում հիմնել են գիտության և կրթության նոր ճյուղ` առողջագիտություն, որն ուսումնասիրում է երեխայի, ընտանիքի ու համայնքի կյանքում առողջ ապրելակերպի և հատկապես` առողջ սննդի սկզբունքների ներդրման հարցերը: Հայտնի է նրանց աշխատանքը հեռուստատեսությամբ, ռադիոյով և մամուլով` առողջ ապրելակերպի տարածման, [...]

  ԿՐԹԱԿԱՆ ՄԻՋԱՎԱՅՐ ՀՂԻ ԿՆՈՋ, ՊՏՂԻ, ԵՐԵԽԱՅԻ և … ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՀԱՄԱՐ "Զրուցակից»-ի ընթերցողին արդեն ներկայացրել ենք «Դռնոյան-Նալյան ընտանիք» հեղինակային խմբից` Արուսյակ Նալյանին: Այսօր մեր հյուրն է ընտանիքի հայրը` բժշկական գիտությունների թեկնածու, սրտաբան, առողջագետ, մանկավարժ, գրող-հրապարակախոս, բանաստեղծ, պետականագետ Լևոն Դռնոյանը: Եվ առաջին հարցը նրան . Հարց. – Գործունեության այսքան շատ ասպարեզներ … Այնուհանդերձ, ո՞րն է այժմ [...]

      Մի էջ "Ազգ և առողջություն" հանդեսից   ՄԵՐ ՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ ԶՈՐԱՎԱՐՆԵՐԸ ԱՐՈՒՍՅԱԿ ՍԱՀԱԿՅԱՆ   Բացվում է Երկրի առավոտը, արևը ծաղկում է լեռներին, հողը պատրաստ է պտղաբերության: Եվ թվում է` ի'նչը կարող է մեզ խանգարել`ապրել ու զորանալ: Բայց տեսանող աչքն ու հոգին հասու են, որ մշակութային աղետ է հասել մեր երկրին. լռում ու կորչում [...]

  Այսօրս` 28 սեպտեմբերի 2009թ, ավարտվում է: Առավոտը ցուրտ էր, անուրախ, անձրևոտ… Մարդիկ շտապում էին ազատվել փողոցի թաց գերությունից և գտնել տաքության ու լույսի օազիսներ: Կանաչի վաճառող տղամարդը թափ էր տալիս համեմի փունջը, նրա քվազիմոդյան կնճիռներից անձրևի կաթիլները թափվում էին համեմի վրա… Նա կանաչին ձեռքին գնում էր դեպի մայթեզրը` մրսող շարքի մեջ փունջը դնելու, և նրա կարճ-կաղացող ոտքի [...]

    Ընտրված էջեր “ԱՅՍՕՐՍ” ՏԱՐԵԳՐՈՒԹՅՈՒՆԻՑ. ՈՎՔԵՐ ԵՆ ՄԵՐ ՎԵՐՆԱԽԱՎԸ   Մեր ժամանակների քաղաքական բառարանում հաճախ է հնչում մի բառ` էլիտա, վերնախավ… Սրանք այն մարդիկ են, որոնք այդ պատմական պահին տնօրինում են որևէ ազգի ճակատագիրը, նրա պետականության ընթացքը, ձևավորում են սոցիալական արժեհամակարգերը…   Այնպես է ստացվել, որ Հայաստանում էլիտա, վերնախավ ասելիս`բերանիդ մեջ մի քիչ դառնահամ [...]

    Պատասխաններ Սելավի-ին   Մի երկու-երեք տարի առաջ գրում էի www.akumb.am ֆորումում, ծածկանունս` Հեղինակ: Մի օր ստացել եմ հարցեր Սելավի-ից, դրանք իմ կյանքի ԱՅՍՕՐ-ին վերաբերում: Պատասխանել եմ: Ահա այդ վիրտուալ հարցազրույցը:   Սելավի – Ի՞նչ եք Դուք այսօր արել մեր և Ձեր հրաշալի ապագայի համար: Հեղինակ – Սիրելի Սելավի, պատասխանում եմ հարցերիդ, դրանք իրենց [...]

Այսօրս` 24 մայիսի 2010թ, ավարտվում է: Հրազդանի ձորում էինք – վերևներում, որտեղ դեռ մաքուր է և գրեթե կուսորեն կանաչ է… Զառիթափ լանջերին կակաչները վառվում էին կարմիր բոցով: Մատաղ ծառերը շատ էին, դալար էին – բազմազավակ ծնող է Հրազդանի ձորը… Գետի ջուրը քիչ էր, դեռ քիչ են Սևանից թողնում, Արարատյան դաշտը դեռ ծարավ չէ… Հրազդանը մեղմ [...]

Այսօրս` 21 մայիսի 2010թ, ավարտվում է: Անուշ և Ինգա Արշակյանների համերգին էինք, Օպերայի և բալետի թատրոնում: Լավ էր, շա~տ լավ էր… Վատ էր, շա~տ վատ էր… Լավ էր, շա~տ լավ էր – հայ բնիկ մեղեդին ու ռիթմը, մեր ժողովրդական երգը այնքա~ն ճկուն ողնաշար, այնքա~ն զորություն, այնքա~ն քաղցրություն ունեն, որ կարող են սնել հայ էստրադան, հայ [...]